Cadavre Exquis – Sereeel

Omdat we de samenwerking binnen onze exposities verder willen onderzoeken en oprekken is dit experiment onder de naam Cadavre Exquis ontstaan.
Een cadavre exquis is een gedicht dat door meerdere dichters is geschreven, zonder dat zij op de hoogte zijn van de delen die door de anderen worden geschreven. Het cadavre exquis (Frans voor: voortreffelijk lijk) is een voorbeeld van surrealistische techniek (net als het automatisch schrijven), waarbij geprobeerd wordt kunst te maken vanuit het onderbewuste. Het procedé is tamelijk eenvoudig, het resultaat niet. De eerste schrijver schrijft een versregel op een stuk papier. Daarna schrijft hij het eerste woord van de tweede regel en vouwt het papier zodanig dat dat de eerste regel bedekt is. De tweede schrijver gaat vervolgens verder met het eerste woord (of het laatste als het rijmen moet). Hij laat zich hierbij leiden (of juist niet) door wat hij, aan de hand van het woord, denkt hoe de eerste regel luidt. Ook hij schrijft een woord voor de derde schrijver en zo voort. (bron:Wikipedia)

Dat principe hebben wij binnen 1 installatie onderzocht.
We werkten hieraan vanaf maart tot in de zomer 2013 in Weesp, Traco.

We werkten met een vaste volgorde van deelnemers, we wisten wie er voor ons was en wie er na ons kwam. Als iemand klaar was met zijn deel stuurt hij/zij een foto naar keuze op aan de erna volgende persoon.

Wim Vonk maakte het startpunt.
Dit is de volgorde: Wim Vonk > Esther Eva Damen > Martine de Jong > Annechien Verhey > Marja van Putten > Vera de Groot > Hermine Stam > Koos van der Elsen

Het Magazijn
In de ruimte hebben kasten gestaan, die duidelijk sporen hebben achtergelaten. Je kan precies voorstellen hoe de werknemers in het pand materialen gezocht hebben en hoe zij tussen de kasten hebben gelopen. De afdrukken van hun schoenen door de jaren heen hebben een patroon voortgebracht dat doet denken aan een tuin met bedjes aarde waarin van alles is gezaaid.

Schema van het voormalige magazijn.